Missing keywords in Athens

2024-05-19 11:20:49 / IDE NGA PREç ZOGAJ

Missing keywords in Athens

Over one million Albanian immigrants live and work in Greece and Italy. The same almost throughout the West: Germany, England, Canada, USA, others. The organizational machine of the government and that of the Socialist Party has no difficulty in gathering several thousand eyes. From this point of view, it is not at all a question whether the prime minister can gather immigrants, but why he calls them, what he wants to tell them.

In his speech in Athens, Rama said many things. But the missing headlines "sounded" louder.

First of all, a big, direct, developed thank you for Greece and the Greek people who received the biggest wave of Albanian immigrants after the fall of communism was missing. They set off as in a biblical migration to touch and enjoy one of the greatest freedoms of being human, which is to go to another country, to live in another country. Greece welcomed them, the Greeks welcomed them, offered them bread, shelter, work. You'd have to be out of your mind to think that the influx of an entire undocumented people with nothing into Greece, Italy and other Western countries would pass as a celebration, without the hardships and frustration that a host country faces when faced with a flood. such. In Italy, in the summer of 1991, the next Albanian emigrants were locked up in the old Bari stadium for a few days, from where they were hurriedly and angrily returned to Rinas through the air bridge that was put into action by apostate Rome in those days. In the meantime, sad tragedies have happened that make you cringe to remember. At sea more than on land.

But the great story of the mass emigration of Albanians either to Italy or to Greece has as a constant and as a bright thread the hospitality and generosity of the Greeks and Italians for their neighbors exhausted and impoverished by the barbed wire regime of Enver Hoxha. If it were different, so many would not have gone and there would not be so many to this day in Hellenic land, since we are talking about Greece. Therefore, every meeting of senior Albanian politicians with immigrants should start with a big thank you to the state and the people of the host country. This is dictated by the human code of gratitude that is our race as well.

Një falenderim tjetër i munguar, që duhej të shprehej e zhvillohej me zë të lartë, me përulje, mirënjohje, me shifra gjithashtu është ai për ndihmën e jashtëzakonshme që kanë dhënë e vijojnë të japin emigrantët shqiptarë për familjet e tyre, për Shqipërinë, për ekonominë shqiptare. Sasia e parave të dërguara prej tyre gjatë prej më shumë se tri dekadave, në rrugë formale dhe informale, llogaritet të ketë qenë mesatarisht në vlerën e dy miliard eurove në vit, një shumë kolosale që në trajektoren e rimëkëmbjes dhe rritjes ekonomike të vendit ka qenë e barabartë me një të tretën e prodhimit të brëndshëm bruto. Dërgesat (remitancat) e emigrantëve kanë mbajtur me bukë, veshmbathje, ilaçe familje të tëra; paratë e tyre kanë dy-tre fishuar de fakto pensionet minimale që ka dhënë e jep shteti për qindra mijëra pensionistë; emigrantët kanë ndërtuar shtëpi dhe vila në vendlindje me paratë e djersës dhe mundit të tyre. Ata kanë investuar, kanë sjellë zhvillim dhe qytetërim në Shqipëri. Paratë e tyre kanë ndikuar për të mbajtur stabilitetin e treguesve makroekonomikë. Vetë ata, bashkë me banorët e Kosovës dhe Maqedonisë së Veriut, kanë përbërë përgjatë viteve numrin më të madh të turistëve, ashtu siç i ka rregjistruar dhe i rregjistron “defteri” propagandistik i qeverisë sa herë vinë në Shqipëri.

Si është e mundur që në takimin me të madh me emigrantët shqiptarë gjatë tridhjetë e tre viteve kryeministri i Shqipërisë, zoti Rama, anashkalon falenderime elementare që duhet të jenë në majë të fjalëve dhe zemrës së çdo shtetari në takime të këtij lloji?

Rama as i kishte menduar kur shkroi fjalimin në Tiranë, as u kujtua kur pa njerëzit që kishin ardhur ta dëgjonin. Liderve të vetprojektuar si shpëtimtarë u ndodh rëndom të shohin në masën e njerëzve para syve një njollë të madhe, të zezë, gri apo të kuqe, që u duket si prizë ku ata ushqejnë egocentrizmin, narcizizmin, kapardisjen.

Kryeministri kishte tjetër gjë në mendje. Fjala e tij për emigracionin ishte gatuar me kujtime të këqija. Siç ishte për shembull evokimi i operacionit grek “Fshesa“ i para tridhjetë vjetëve, një operacion fyes në kontekstin e një acarimi mes dy qeverive të asaj kohe, por që zgjati pak dhe u arkivua përgjithmonë si kujtim i shëmtuar nga qeveritë greke në tridhjetë vitet që pasuan.

Po ashtu, dokëndisja e tyre gjakndezëse, gjoja duke u qarë hallin nga largësia e tri dekadave, sikur në ato fillime ishin shërbëtorë, leckamanë, rezidentë të damkosur të Greqisë - fjalë krejt të pasakta për natyrën dhe specifikën e emigrimit masiv të shqiptarëve në Greqi dhe kudo në Europë; fjalë fyese për Greqinë dhe për vetë emigratët.

Albanians emigrated to enjoy freedom after half a century of isolation; they emigrated as hallelujahs, for the bread of many eyes, for a better life for many others. They emigrated to work. In construction, in trade, in services, where they work in large numbers to this day with the dignity that honest and well-paid work gives you, whatever it may be. Each of the immigrants in Greece knows for himself what it was like when he went and what he did while working and living there. Albanians have a very beautiful expression to stigmatize the ungrateful: Eat the bread and overturn the cup. I believe that most immigrants are not suggested to turn over the cup because someone tells them from the top of the sand that you have been trampled on.

What is the point of evocations and speculative treatments like this but to itch in vain, insult the host country, incite negative feelings and other misconceptions against the host country in those who believe you?

It is true that Albanians emigrated as people traumatized by isolation and poverty. If a prime minister of our time returns to this story, the fairest thing he can do is to apologize to the Albanians, who emigrated en masse, as orphans, in the framework of the state's continuity from one regime to another. belongs to state care, with great difficulties and sacrifices, even endangering life.

No Prime Minister or President of these thirty-four years has thought of doing this. Why?

They simply do not have the consciousness of the continuity of the state? Not only that. None, not even Rama, apologizes for a simple reason: the mass emigration of Albanians, the national hemorrhage is not simply a story of the first years of democracy that has frozen there. It is a daily, unstoppable reality. The massive depopulation under Rama's government and the weekly British "sweep" against clandestine Albanian immigrants there, this time with a joint decision between the governments of London and Tirana, are the greatest antistrophe, irony and hypocrisy of all that Rama said about emigration at the meeting in Athens.