FLASH NEWS
Why has Berisha returned to hate speech attacks against Basha?
2026-01-14 18:52:14 / IDE
"Suddenly," Sali Berisha returned to his hateful and bitter attacks on Lulzim Basha in his last speech in Lezha.
Sali Berisha's return to hateful, vulgar, and slanderous language towards Lulzim Basha is not a random emotional outburst, nor a delayed personal conflict. It is an instinctive political reaction, dictated by fear, and fear is perhaps the feeling that Sali Berisha knows better than anyone else in his career.
Berisha is a politician with a keen survival instinct. His historical modus operandi has always been the same: to anticipate the danger that comes to him and to strike first, with lynchpin and threatening language, anyone he perceives as a potential threat to his real power, not necessarily only electoral. Therefore, when his verb becomes slanderous, aggressive and obsessive, this is not a sign of strength, but an instinctive reaction of fear of a “political animal” that feels that its territory is shrinking.
In my view, today's fear is not Lulzim Basha... as an individual, at least, but what Basha represents in a much broader historical and institutional context. This is precisely why Berisha is attacking him so fiercely today, before a larger part of the public understands this danger for themselves.
Sali Berisha is increasingly facing an existential problem of his own in politics. He is seeing a devastating paradox taking shape: while Edi Rama is being publicly crushed by corruption and theft scandals of unprecedented proportions in the history of Albania, the opposition that Berisha leads is not gaining any moral or electoral credit. On the contrary, it is moving in sync with Edi Rama towards an abyss, a moral abyss, which is manifested in the most contemptuous abandonment and rejection that Albanian society has ever shown to a political class in 35 years.
This is Berisha's existential problem. A politician with a survival instinct understands it very clearly when he has entered the last meters of his historic race. Undoubtedly, he leads a large media machine that tries to hide this existential crisis. Through analysts and political mercenaries, public opinion has been bombarded with the narrative of the "guilty people": a people who do not react, a "sheep" people, a people scared, bought, stunned by Rama's narco-dictatorship. A spin that is not only desperate, but also funny, because the citizens reject Rama, but also Berisha, and this existential problem continues to hang like the sword of Damocles over Berisha's head.
Në këtë sfond, sulmi ndaj Lulzim Bashës merr kuptim të plotë. Prej muajsh, Berisha po përpiqet me çdo mjet të ringrejë figurën e tij dhe të PD-së në valencën e dikurshme elektorale. Ai është i gatshëm të bashkëpunojë me këdo, të negociojë nën tavolinë me këdo, të tolerojë çdo profil politik, për sa kohë që nuk sfidohet thelbi i sistemit që ai përfaqëson. Është bashkuar me Agron Shehajn dhe Adriatik Lapajn, madje edhe në zgjedhje të pjesshme lokale që prodhuan një disfatë historike. Ka organizuar tryeza me të ashtuquajtur “intelektualë”. Por rezultati është gjithmonë i njëjtë: si Berisha, ashtu edhe kushdo që i afrohet atij, shkon i sigurt drejt humnerës politike, i refuzuar me përbuzje nga qytetarët.
Ky refuzim shfaqet sot edhe në formën e talljes publike ndaj protestave të thirrura nga Adriatik Lapaj dhe, edhe më turpëruese, nga Agron Shehaj. Është një ortek në opozitë dhe një ortek në qeverisje që po rrokulliset me një forcë shkatërruese të pandalshme. Ashtu si Berisha po tërheq drejt shkatërrimit politik këdo që i bashkohet, Edi Rama po e çon gjithë Partinë Socialiste drejt burgut dhe tragjedisë personale-politike.
Në këtë panoramë, hija e Lulzim Bashës shfaqet si kontrast i madh me gjithë klasën politike. Jo si figurë heroike, as si shpëtimtar, jo si lider perëndimor… këto janë patetizma dhe ushqim për mendjet e hipnotizuara të militantëve.
Lulzim Basha përfaqëson diçka shumë më të thjeshtë dhe shumë më të rrezikshme për sistemin: refuzimin e logjikës së vjetër të pushtetit. Ai ishte i vetmi politikan nga kupola drejtuese e Partisë Demokratike (duhet thënë edhe E. Alibeaj) që, pas shpalljes non grata të Berishës në vitin 2021, zgjodhi të investojë besimin te SPAK dhe te Shtetet e Bashkuara, jo te militantët, pazaret e errëta dhe pushteti okult familjar i Berishajve.
Ai përfaqëson ata demokratë që mishërojnë refuzimin ndaj Sali Berishës si model politik shumë i ngjashëm me Edi Ramën. Pra, Lulzim Basha si një pikë reference morale që me kalimin e kohës po konfirmohet në të drejtën e zgjedhjes së tij.
Sot, kjo zgjedhje po merr peshë historike. Problemi i madh i Berishës është se ai nuk shihet më as si opozita e Ramës. SHBA dhe SPAK janë sot armiku më i ashpër i Edi Ramës, por po aq edhe i Sali Berishës. Për herë të parë në historinë e Shqipërisë, drejtësia po merr të pandehur jo vetëm qeverinë, por edhe opozitën si entitete politike të dyshuara për financime të paligjshme dhe para të pista. Ky realitet shkatërron përfundimisht mitin se Berisha përfaqëson alternativën ndaj Ramës.
E çfarë kemi sot?
Historikisht në Shqipëri, SPAK nën drejtimin e SHBA-së (zyrtarisht madje përmes projektligjit që hyn në fuqi në mars në DASH) ka marrë të pandehur si qeverinë (Balluku, Veliaj, Beqja, Xhaçka, Krifca, Manastirliu etj.), ashtu edhe opozitën. SPAK tashmë po heton zyrtarisht Rithemelimin për financime të paligjshme dhe para të pista.
Ku është parë në një vend të planetit që drejtësia të marrë të pandehur si qeverinë, por edhe opozitën si entitete politike që operojnë me para të pista, korrupsion dhe krim? Askund.
Kjo situatë është e paprecedentë dhe shkatërruese për mitin se Berisha përfaqëson opozitën ndaj Ramës. Në sytë e publikut dhe të partnerëve ndërkombëtarë, të dy po shihen gjithnjë e më shumë si pjesë e të njëjtit sistem të kapur nga oligarkia.
Dhe këtu shpjegohet pse për Shqipërinë u propozua në Uashington që DASH të hetojë dhe auditojë një për një oligarkët, statusin e tyre si investitorë strategjikë në kulla dhe bregdet, pasuritë e politikanëve, PPP-të dhe koncesionet.
Padyshim që lokomotiva e këtij treni që përfaqëson sistemin e korruptuar që ka pushtuar Shqipërinë është PS-ja dhe timonieri është Edi Rama, por në këtë tren, vagoni kryesor mesa duket është PD-ja e Rithemeluar me në krye Sali Berishën. Dhe natyrshëm lindin disa pyetje:
A u investuan oligarkët për të financuar supermakinerinë e Berishës pas 9 shtatorit 2021?
A ka lidhje ekonomike të errëta familja Berisha me Manen, Frangajn, Ulajn, Kastratin, Sallilarin, Bamin etj.?
A është djali i Berishës një nga përfituesit më të mëdhenj të statusit “investitor strategjik” përmes Ilir Shtufit dhe Shkëlqim Beshirit, të cilët kanë marrë dy kulla në Tiranë mbi 100 kate në total dhe disa resorte në bregdet me vlera dhjetëra milionë euro?
Këto indicie ose shenja do t’i verifikojë tashmë SPAK dhe auditimi që do të bëjë pas marsit DASH, por sot kemi mbi 30 oligarkë që janë bastisur nga hetuesit e BKH-së për afera korrupsioni dhe, paralelisht, kemi Ballukun nga PS-ja dhe Këlliçin nga PD-ja që po hetohen në SPAK për paratë e pajustifikuara që operojnë partitë e tyre.
Këtu, përsëri, shfaqet shndritshëm silueta e Lulzim Bashës në horizont, sepse ishte ai që ua tha këtë të vërtetë të madhe demokratëve dhe shqiptarëve nga 2021 deri në 2025. Mbi të gjitha, ai që në momentin më kritik zgjodhi drejtësinë dhe aleatët perëndimorë si instrument për të luftuar sistemin dhe Edi Ramën, jo rrugën e populizmit me revolucione demokratike të dështuara.
Kjo është arsyeja pse Berisha e sulmon sot me kaq ashpërsi: sepse koha, për herë të parë, nuk po punon më në favor të tij, por po i rikthen vëmendjen publike te e vërteta që Basha artikuloi herët dhe pagoi shtrenjtë për të.
Aq shtrenjtë i pagoi Basha këto të vërteta, sa humbi betejën katërvjeçare me sistemin, (Rama–Berisha–Meta), që ai e definonte si trekëndëshi i Bermudës. Por pse e humbi? Mos vallë sistemi kishte këta oligarkë që sot po u bastisen shtëpitë dhe zyrat për lidhje korruptive dhe financime ndaj Ramës e Berishës? Mos vallë këta oligarkë komandojnë median dhe analistët në Shqipëri?
For example, when Lulzim Basha and his party were speaking in favor of SPAK, leading analysts in the media called justice Rama's servant and Basha Rama's lever. Was it not that when Belinda Balluku was sued by Basha for the Llogara tunnel, the incinerators, and the towers of Ilir Shtufi Mountain in SPAK, Berisha and Rama with their oligarchs were crushing Basha's image by directing public opinion to his hair and jokes, but not to his politics?
But today, this machinery with gears of Rama, Berisha and the oligarchs, which risks being torn apart by SPAK and the USA, do citizens understand Basha's sublime sacrifice? His great merits?
Happening now...
The revolution is over, Edi Rama continues calmly
Nga Bato Kosova
ideas
The great loneliness of the West and liberal democracy
Nga The Economist
Corruption money is buying political time.
Nga Taulanda Jupi
top
TRENDING 
services
- POLICE129
- STREET POLICE126
- AMBULANCE112
- FIREFIGHTER128