FLASH NEWS
Ylli Rakipi's letter to Sali Berisha in 2008/ The secrets of the "Doctor" when he had him as an accomplice, along with Mero Bazen!
2026-04-06 20:02:34 / POLITIKË
By Ylli Rakipi
Dear doctor,
To be honest, I miss you, I miss you a lot! It's been years since we parted ways and now we rarely meet at an embassy reception or a collective meeting, where you, GREAT DOCTOR, invite us to declare your achievements and successes on the unstoppable path you have embarked on, but which even you yourself do not know where it will lead you.
And how can I not miss the time when you, the president of the country, and I, as his assistant, worked for this great land! You remember, I believe, when you called me after two in the morning and said: "Why did I hire you? Why did I hire you? Why did I hire you? Come on, good night." The poor doctor is tired, I told my wife, who felt terrified after those phone calls.
Sometimes, dear doctor, when you called me up to Villa 4, before we closed the newspaper, our whole conversation was about your sneezing, because you had mixed up the medicine. And the rallies? We no longer have rallies like only you knew how to do, GREAT DOCTOR. And this makes me very sad. Those were golden times. How much pathos and enthusiasm you had, doctor!
“Dear blacksmiths and blacksmiths,” you said to the residents of the village of Farkë at one of the rallies at that time, and the poor villagers didn’t know where to turn. And to the residents of Patos, you said: “Dear citizens of Kuçova!”
It was a heroic time, GREAT DOCTOR. Honestly, in that crazy run we had started, I didn't know where, my liver swelled twice as much. If I had followed you for two more years, I would have been forgotten by now. But, in the end, for you, GREAT DOCTOR, and for the homeland, there was no sacrifice that we wouldn't make. It was just a difficult thing that embarrassed me and some of your other friends, like Mero Bazen, when we had to pretend to laugh at your jokes. To be honest, we strained like Chinese people, to get that poor thing to laugh, especially when there were a lot of people, to show that our beloved Doctor is also a great joker. What can you do, a person often runs after things that he doesn't have.
DOKTOR I MADH! Të kujtohet, besoj, koha e luftës në Kosovë. Shumë u trishtova në atë kohë kur të shihja ty të vetmuar, më të vetmuar se në vitin 1997. Në atë kohë u këput e gjithë udhëheqësia politike dhe ushtarake e botës dhe erdhi në Tiranë. Takonin Majkon, Metën, Meidanin, të gjithë fisin komunist dhe ty s’të afrohej dhe s’të afrohej askush. Sikur na kishte zënë lebrosa në atë kohë, Doktor. Të shihja të vuaje dhe më dhembte shpirti. Ishte ajo drama e madhe e “Kolonelit s’ka kush t’i shkruajë” e Gabriel Markezit. Po ku e ku vetmia e kolonelit plak të Markezit me vetminë e mareshalit tonë. Të kujtohet, besoj, se u gjet njëfarë Vitore Zgarbi, që të takonte edhe ty. Darkuam te pesëmbëdhjetëkatëshi. Atë natë fluturoje Doktor i dashur. Kaq shumë të ngazëlleu takimi me këtë Zgarbin, saqë pas darkës ndenje me mua dhe fillove të më tregoje gabimet e pafalshme që po bënte gjenerali Klark në luftën e Kosovës. Se ti je gjeneral mbi gjeneralët, DOKTOR I MADH.
Më shpjegove se nëse nuk përdoreshin kundërajrorë krahu në Kosovë do të shkonte gjaku deri në gju… Unë të vështroja i tmerruar, sepse helbete, s’kisha njohuri nga arti yt ushtarak. Iku ky Zgarbi dhe ne prapë mbetëm vetëm, në shoqërinë e vëllezërve Kushnini, të vetmit të huaj që as unë, as ti i dallonim dot kush ishte njëri dhe kush tjetri.
Të gjitha këto, por edhe çaste të tjera të panumërta, m’u kujtuan ndërsa një kolegu im më telefonoi dhe më tha se Doktori sapo ka botuar te gazeta e vet shkrimin e dytë për ty dhe Mero Bazen. Te ky i dyti ka futur edhe Andi Bushatin, më tha.
“Ç’thotë?” – e pyeta. “Mos pyet, – ma ktheu, – sikur të qeverisë edhe vendin kështu siç ka bërë edhe shkrimet, na mori në qafë”. “Mos u mërzit, – i thashë, – se Doktori ynë vetëm me qeverisjen s’ka punë”.
E mora gazetën me ndjesinë se pas kaq e kaq vitesh edhe Doktori ynë, me siguri, ka mësuar të shkruajë ndonjë gjë, por të them të drejtën mbeta i shtangur. Turp, DOKTOR I MADH, turp! Po si s’mësove të hedhësh një shkrim të saktë në letër?! Njëlloj si atëherë kur të kishim kryeredaktor të pashpallur të gazetës. Ç’kemi hequr që të rregullonim dhe korrektonim shkrimet e tua! Morëm me rrogë të lartë një korrektore speciale, enkas për ty, Kadrien, motrën e shkrimtarit të madh Kadare, që t’i rregullonte shkrimet. Pas një ore punë Kadria e shkretë dorëzohej. “Më mirë më mbyllni në hale, se të korrektoj shkrimet e këtij malokut. M’u ça koka”, – thoshte. “Pusho, komuniste e qelbur, – i thoshte Bejdo Malo, – mos fol kështu për Doktorin!”
Shumë na ke lodhur ato kohë, Doktor i dashur, sidomos me shkrimet që na jepje në telefon dhe që s’kishte zot që ta kuptonte se ç’doje të thoshe. Shumë vështirë e kishin edhe njerëzit e Televizionit që të rregullonin figurën tënde. Se atëherë vetëm një televizion kishim dhe aty nga mëngjesi në darkë këndoje vetëm ti. Jepnin e merrnin njerëzit e Televizionit, por figura jote Sali që Sali dilte. Sidoqoftë, ca gjëra ndodhte që edhe t’i rregullonin. Për shembull, kur mbledhjet e partisë nuk kishin entuziazëm për ty dhe dominoheshin nga armiqtë, Aida Shehu i merrte duartrokitjet e armikut Eduard Selami, po dhe të armikut tjetër Petrit Kalakula dhe t’i kalonte ty. Kishim dëgjuar atëherë për lloj-lloj vjedhjesh, DOKTOR I MADH, por që të kishte edhe vjedhje duartrokitjesh, nuk na kishte shkuar kurrë mendja!
Kjo puna e rregullimit të performancës tënde është e vjetër, DOKTOR I MADH dhe i ditur. Besoj ke dëgjuar që televizioni u shpik në kohën që në këtë botë u shfaq Adolf Hitleri. Në atë kohë edhe Gebelsi i shkretë ka hequr të zitë e ullirit për të rregulluar figurën e Hitlerit të çmendur. Ka hequr, po jo sa ne, DOKTOR I MADH, sepse Hitleri nuk bënte shkrime. Sikur t’i mbushej mendja që të shkruante vërtet si puna jote, me siguri Gebelsi do ta kishte vrarë veten shumë kohë para se e vrau.
Copa-copa më bëje mua dhe Mero Bazen në shkrim. Urrejtje e madhe, që të shkonte deri në racizëm. Fundin na ke nxjerrë në atë shkrim. Deri këtu e pranojmë se, helbete, kemi qenë miq të ngushtë, se fundi i fundit i yti mishin ta ha, por kockën ta ruan, po me gazetarin Andi Bushati dhe koqet e tij ç’kishe? Turp, DOKTOR I MADH, një mijë herë turp! Populli dhe atdheu pret që ta qeverisësh, por ti merresh me koqet e një gazetari.
E mora Andi Bushatin në telefon dhe e pyeta: “Mirë me mua dhe me Mero Bazen, po me ty ç’ka DOKTORI I MADH?”. “Ku e di unë ç’pati!” – u përgjigj Bushati i shkretë. “Ne si familje e kemi trajtuar dhe mbajtur mirë. E mori gjyshi (Hysni Kapo) nga mjek spitali dhe e bëri doktor personal, që t’i bënte analizat e ujit të hollë dhe të trashë, por ky paska bërë analizat e spermës time!”
“Se mos bëni ndonjë shkrim dhe thoni që me këtë punën e koqeve të Bushatit Saliu ka shkelur betimin e Hipokratit!” – më tha miku ynë i përbashkët, Aleksandër Meksi, DOKTOR I MADH. “Me nder një mut ka qenë Doktor. Gjithë kohën sekretar partie i spitalit ka qenë”.
Allah, Allah, DOKTOR I MADH! Me ç’shohim e dëgjojmë, si më i rënduar dukesh këto kohë. Ndoshta ky është edhe shkaku që njerëzit që të rrethojnë tani dhe që iu lutesh të lexojnë shkrimin tënd, thonë se Doktori ka ndryshuar.
This is a big world, dear Doctor, which we cannot know in its entirety, but I have never known another person like you, even a similar one. Perhaps you are the only person in this world who will not know what others think of you. You determine for yourself the dimensions of your honesty, your greatness, your victories and achievements. It seems to you that the air we breathe is released by you. Even the earth seems to revolve around you, otherwise there is no way to explain the explosive eruptions that occur so often. You are Smith in Graham Greene's "The Comedians", born in a rootless country and where poor people take life not only as it comes to them, but also as you turn it around.
GREAT and beloved DOCTOR! Perhaps now in your old age you can begin to understand why life is so short. Imagine for a moment if it were 800 years and all this time you appeared before us? O God, open and??????????????????? let us enter!
Often, dear Doctor, I have asked myself what we wanted and why we joined forces with this man?! The answer is very simple now. The freedom that came at that time was taken from us by you and we, with our ignorance of it, took you for its master. And how could we poor people know that you, the GREAT DOCTOR, were nothing more than the executioner of freedom! Forgive me, dear Doctor. In that part of your writing you say that Mero Baze and I are only one, despite the fact that in the morning we emerge as two different people. And you, who are you, Mr. Berisha? Unlike any human being on this earth, you are our misfortune, you are the man who came to this country exactly when it was not needed. It was a time when Albanians were closing the door to evil and you entered through the window.
Dear and great doctor! I have a very small prayer, that maybe even now in your old age you will get to work. Leave the pseudonyms! How have you not gotten tired of these 20 years of pseudonyms?! All the people you have had and have around you have loved you for pseudonyms. You were Aleksandër Meksi, Tritan Shehu, Bashkim Gazidede, Agim Shehu, Mero Baze, Ylli Rakipi and hundreds of others. Now you are Jozefina Topalli, Lulzim Basha, Fatmir Mediu, Bujar Nishani, Aleksandër Frangaj, Blendi Fevziu and hundreds and hundreds of others. And do you know why you loved our names so much for pseudonyms? Because you, man, have been in the war for 20 years. You have been living as a pseudonym for 20 years. But fortunately you have been in a war where our names have not helped you hide SALI.
I believe it is good to close these lines here. Just like with a joke and with humor, a little like a joke and not seriously, GREAT DOCTOR. Because if it is serious, we have many things to say to each other… Oh yes, I almost forgot. I am reminding you of a biblical postulate that says: “With that judgment you have judged, you will be judged.” / Ylli Rakipi, April 30, 2008
Happening now...
ideas
When cardboard and arrogance become law.
Nga Gjergji Nika
Renaissance is Disaster Capitalism
Nga Klodian Tomorri
Pse tifozeria e Kosovës ishte aq e vdekur dhe mungonin simbolet kuqezi?
Nga Kreshnik Spahiu
top
Alfa recipes
TRENDING 
services
- POLICE129
- STREET POLICE126
- AMBULANCE112
- FIREFIGHTER128