FLASH NEWS
The oligarchic regime and the crossroads of the Albanian opposition: Holding the opposition hostage, a mission against the regime! Berisha, Rama must be overthrown!
2026-06-22 15:02:15 / POLITIKË
The dilemma surrounding the leadership of the opposition and its influence on the fate of Albanian democracy constitutes one of the most complex knots of contemporary political and sociological discourse in the country.
For more than three weeks, in "Skënderbej" Square, "Dëshmorët e Kombit" Boulevard, in front of the Prime Minister's Office and throughout the streets of Tirana, there have been massive popular protests, where the broad participation of citizens and the diaspora testifies to an organic revolt against the 35-year-old establishment and the rule of the Bermuda Triangle's corruption dictatorship!
This citizens' referendum is proving that the opposition, held hostage by Sali Berisha, is complicit with the majority led by Edi Rama!
Rama and Berisha are together!
In 2008, the partners of the regime made an assassination attempt on the Constitution, annihilated the free vote, and constructed the republic of corruption, against which Albanians are protesting today in Albania and around the world.
To continue their rule, the two Nasruddins formed the alliance of towers and seals.
They armored the trinomial of political oligarchy designed by their closed-list mortgages, financial oligarchy produced by themselves, and organized crime controlled by them.
The Rama & Berisha duo conspired against the new justice system, specifically the SPAK and the GJKKO, abusing other segments of the justice system against them.
For two years, the appeal file for the legality of the leadership of the Democratic Party has been in the High Court, which, in a previous decision, requested a trial on the merits, but surprisingly, a judicial panel of the Court of Appeal did not implement its decision, but came up with a unilateral decision, which overturned the entire electoral judicial hierarchy of the 2023 local elections.
For his service to Rama, Berisha received the seal as a gift, taking hostage the Democratic Party and the Albanian opposition.
These are the reasons why, for more than three weeks, the opposition people, taking away Sali Berisha's last weapon of political survival — the square — have been protesting, and the refrain of the popular plebiscite is:
Rama in prison & Berisha in prison!
Opposition sold out!
So, the people see the duo Rama and Berisha as the personification of the 35-year-old establishment.
Ka ardhur koha që republika e korrupsionit të shembet e të rrënohet, të mbyllet epoka e stërgjatur e tranzicionit dhe të konstruktohet një Republikë e Re, pas një reforme të thellë elektorale, duke kthyer institucionin e votës së lirë si gur themeli të saj dhe certifikuar shtetin e së drejtës, me një trupë politike me pushtete të ndara, med një Parlament të personaliteteve me integritet moral dhe profesional, i dalë nga kontrata sociale e sovranit med përfaqësuesit e tij, pas një vetingu të plotë dhe votimit med lista të hapura kombëtare.
Republika e Re të ketë institucione të forta kushtetuese, kryeministër med dy mandate dhe president të zgjedhur nga populli!
T'i japë mbështetje absolute SPAK-ut dhe GJKKO-së për t'i shkuar gjer në fund ndëshkimit të korrupsionit të Aleancës së Kullave dhe Vulave dhe konfiskimit të pasurisë së tyre.
Republikë e Re në aleancë med SHBA-në dhe BE-në!
Por, që të ndodhë kjo, së pari duhet të çlirohet opozita nga pengu.
Sipas mendimit tim, ka dy mënyra:
Vendimi i shpejtë për gjykimin në themel të Gjykatës së Lartë ose dorëheqja e Sali Berishës, që po i shërben si patericë Edi Ramës, për t'i hapur rrugë bashkimit të frontit opozitar për ta larguar Edi Ramën med votë të lirë.
Pyetja nëse largimi vullnetar i ish-kryeministrit Sali Berisha do të shërbente si katalizator për rrëzimin e pushtetit të Edi Ramës ndan analizën akademike në dy rryma mendimi.
Nga njëra anë, rryma e vogël që mbështet qëndrimin e tij në krye të aksionit opozitar bazohet tek interesat e tyre utilitare për një karrige, por fatkeqësisht mbështetjen e tyre e veshin med pragmatizmin e stabilitetit të strukturave brendapartiake.
Sipas këtij këndvështrimi, në një terren politik të kapur nga mazhoranca, ku pushteti përdor mekanizma të skajshëm kontrolli, opozita ka nevojë për një lider med autoritet historik të padiskutueshëm, që të mbajë të bashkuar bazën militante.
Mbështetësit e kësaj teze argumentojnë se një largim i papritur në kulmin e aksionit do të krijonte një vakum të rrezikshëm pushteti dhe luftëra të brendshme fraksioniste, duke e lënë regjimen pa një kundërshtar të fortë e të sprovuar, por e vërteta është se ky kundërshtari i fortë tani është një delfin në prehrin e ortak Ramës.
Mbështetësit e pakët të Berishës përpiqen të stërmunduar ta paraqesin një leje të posaçme të Berishës për udhëtim në SHBA si ndryshim vendimi dhe se gjoja ai nuk mban më statusin non grata nga Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Ky grupim e sheh figurën e tij si të rehabilituar përballë presionit të jashtëm dhe si simbol të një qëndrese legjitime, por e vërteta është krejt ndryshe:
Ambasada e SHBA-së në Tiranë nuk kishte ftesë për z. Berisha med rastin e përvjetorit të pavarësisë së SHBA-së, madje as për Edi Ramën, madje nuk pati asnjë urim nga këta të dy për aleatin tonë strategjik.
Rryma e madhe alternative, e cila analizon proceset afatgjata të demokratizimit dhe qarkullimit të elitave, argumenton se dorëheqja e tij do të përbënte një akt të lartë civilizues dhe një kontribut madhor për të ardhmen e vendit.
Në moshën mbi 80-vjeçare, tërheqja e tij nga vija e parë e politikës aktive do të shihej si shërbim ndaj demokracisë dhe parimeve që publikisht ai artikulon e mbron, madje edhe si një gjest i maturisë shtetformuese që institucionalizon opozitarizmin përtej kultit të individit, miteve dhe idhujve.
Për të bërë këtë, duhet që Sali Berisha të çlirohet së pari nga vetvetja, nga narcizmi.
Akti i dorëheqjes së Sali Berishës do të zhbënte menjëherë shtyllën kryesore të propagandës së qeverisë, e cila legjitimon autokracinë e saj, duke e ushqyer mediatikisht med frikën e riciklimit të figurave të tranzicionit të hershëm.
Duke u larguar, ai do të çlironte opozitën dhe "votën gri", të gjitha partitë politike opozitare, intelektualët dhe brezin e ri, të cilët, ndonëse janë të revoltuar med sistemin aktual, stepen të bashkohen med një projekt që perceptohet si i orientuar drejt së shkuarës.
Ky pensionim politik do të ndryshonte rrënjësisht edhe ekuacionin gjeopolitik, duke bërë që partnerët ndërkombëtarë të përballen med një alternativë të re dhe pa ngarkesa historike.
Ky qëndrim përputhet edhe med qasjen e faktorëve gjeopolitikë europianë dhe perëndimorë, të cilët, në llogaritë e tyre rajonale, shpesh kanë preferuar stabilitetin (stabilokracinë) e ofruar nga ekzekutivi aktual përpara pasigurisë, sepse perceptonin një opozitë të lidhur med të shkuarën.
Për sa kohë që partnerët europianë tolerojnë autokracinë e brendshme në këmbim të një stabiliteti gjeopolitik në Ballkan, largimi i liderit historik do t'u hiqte atyre këtë alibi diplomatike, duke u imponuar të rishikojnë mbështetjen e tyre qorre ndaj status-quosë në Tiranë.
Për të shmangur rrezikun e pretenduar të zhbërjes apo përçarjes së opozitës nga ky largim, një zgjidhje konkrete institucionale pas vendimit të Gjykatës së Lartë për ligjshmërinë e lidershipit të PD-së do të ishte thirrja e një Kuvendi Kombëtar të Jashtëzakonshëm.
The legitimate leadership should create a collegial format for organizing an assembly that will serve as a transition platform and as a manifesto for a major and structural opening of the Democratic Party, sanctioning a new model — not only the representation of all existing currents and factions within the main opposition force, but also the integration of the contributions of those factors that have left or fragmented over the years, bringing about a real reintegration of the right-wing spectrum and guaranteeing that no historical grouping or current would feel excluded. Through this formula, the transition from monocratic to collective, inclusive and federative leadership would mark an irreversible opening to dissenting opinion through the institutionalization of the faction, protecting the party from internal oscillations and turning the transition from a leadership crisis into a guarantee of complete unity and union for the electoral confrontation.
In the balance of these positions, within political science and broad civic opinion, today the arguments that lean in favor of the resignation and reform of the opposition leadership clearly dominate, that is, without waiting for the Supreme Court's decision, but for the process to begin immediately.
This dominance stems from the fact that the health of Albanian democracy cannot be cured with the old methods of personal polarization.
The magnificent energy of the squares and the arrival of thousands of immigrants prove that the revolt is for dignity, freedom, institutional openness and system change, not for protecting the status quo of the old elite so that Rama can leave and Berisha the Third can return, but for Katovica to be buried.
Consequently, academic, civic, and strategic thought converge on the idea that passing the baton through new collegial structures is the only mechanism that removes Edi Rama's sole alibi for power and returns to Albania the hope for a true democratic rotation and transformation.
Berisha, run away so that Edi Rama can be overthrown!
Happening now...
Sali is gone, Rama is gone.
Nga Bato Kosova
ideas
top
Alfa recipes
TRENDING 
services
- POLICE129
- STREET POLICE126
- AMBULANCE112
- FIREFIGHTER128