An Open Letter to Ambassador Eric Wendt

2026-09-25 23:09:00 / EDITORIAL NGA SIDI HASANAJ
An Open Letter to Ambassador Eric Wendt

By Sidi Hasanaj

Dear Ambassador Wendt!

I am writing you an open letter of welcome to Tirana.

Here you will encounter actors and factors from the world of politics, business and media who will compete with each other to show who is more subservient to you; who will show love for your country in the most false and hypocritical forms. A great wave of hypocrisy, dressed in the guise of "Albanian hospitality", will engulf you.

The truth is that you represent the power of the United States and, in the eyes of the local power vampires, you are a "golden door" like no other. 

Proximity to you becomes a competition over who is more powerful, who has more prestige, who can hope to have more privileges tomorrow.

Albanian hospitality truly exists, but not in the lodges of politics or the oligarchy. It lives in the homes of ordinary people; in the upper echelons of our society it often reeks of nothing but hypocrisy and servility.

But the bigger truth is this: 

The Albania of 2026 is no longer the Albania that your predecessors found in 2009, 2002 or 1992. It is no longer the most pro-American country in Europe or the world. It is no longer the Albania that welcomed President George W. Bush with such sincere affection. 

Over the years, various states and interests have planted and cultivated the seed of anti-Americanism here (in extremist religious ideologies, economic interests, etc.), and Albanian politics has watered that seed every day. 

It is enough to recall Prime Minister Rama's statement yesterday in New York, when he accused Hashim Thaçi and Kosovo of being betrayed and forgotten by Joe Biden. 

The same Prime Minister who once told CNN: "God forbid Donald Trump gets elected President." 

The one who calls Aleksandar Vučić "brother" today accuses perhaps the politician most dedicated to Kosovo in modern American history: Joe Biden (whose speeches as a senator, in the years 1996–1998, when he called for American intervention to help Kosovo, remain touching and emotional even today). 

This is just an extract of Albanian hypocrisy, dear Ambassador.

From the other camp you will find another phenomenon: A person declared non grata by your institutions, who for four years has tarnished the image of your state like hardly anyone else. 

He told followers that America and the State Department could be bought by people like George Soros, while he attacked Ambassador Yuri Kim with accusations and insinuations down to the most banal level, portraying her as corrupt and involved in dark erotic affairs within the Prime Minister's Office. 

Today, the same person is being sold to Albanians as the "biggest pro-American," because a Waiver is being presented to them as a complete removal of non grata status under Section 7031(c). 

Ky është elektorati i tij, i dashur Ambasador: Një turmë e gatshme të besojë marrëzitë më provinciale. Këtu ju lutem njihni figurën e Haxhi Qamilit dhe do t'ju ndihmojë të kuptoni antropologjikisht një arketip që Shqipëria, fatkeqësisht, s'e ka zhdukur ende.

Do të vini në një Tiranë ku gjendet edhe "senatori amerikan" Fatmir Mediu. 

Ju, i dashur Gjeneral, e njihni me siguri tragjedinë e Gërdecit, ku një biznes demontimi municionesh përfundoi në katastrofë, duke vrarë dhjetëra fëmijë, gra e burra të pafajshëm …familjarë që ende sot kërkojnë drejtësi nëpër gjykata. Por mos u shqetësoni: Fatmir Mediun e ka zëvendësuar Ardi Veliu, dhe Gërdecin e ka zëvendësuar KAYO e Ron Yeffet.

Ky është moçali ku do të hyni, i dashur Gjeneral. Por besoj se gjatë jetës suaj ushtarake keni kaluar nëpër lugina shumë më të errëta. Tani duhet ta bëni sërish, këtë herë si Ambasador, me vlerat amerikane në zemër.

Por ekziston edhe një Shqipëri tjetër, i dashur Ambasador. Ndoshta është minorancë, ndoshta jo …sidoqoftë, është një bërthamë e fortë. 

Ndryshe nga shumica e vendeve të botës, këtu gjen shqiptarë të lindur në Shqipëri, por që një pjesë të atdheut të tyre shpirtëror e mbajnë në Amerikë. 

Paraardhësit e tyre u përballën, u burgosën dhe vuajtën vite të tëra në ferrin komunist për dy arsye: sepse besonin në Zot dhe sepse adhuronin Amerikën , atdheun e lirisë dhe demokracisë.

Sot shumë prej pasardhësve të tyre e kanë të brumosur në gen dashurinë për Amerikën , vendin që armiqtë e madje edhe "miqtë" e urrejnë pafund, por që supremacia e tij i detyron ta respektojnë. 

Vendin e vetëm në botë ku ideali s'është të pyesësh "Kush je? I kujt je? Nga çfarë familjeje vjen?", por "Çfarë je? Çfarë ke arritur?" 

Vendin që në çdo cep të globit ka luftuar kundër terrorizmit, komunizmit, autokracive dhe instrumenteve të tyre me luftëtarë që për mua janë gardianë e engjëj mbrojtës të lirisë, të drejtave të njeriut dhe paqes. 

Njerëz që rrallë kanë marrë mirënjohjen që meritojnë, por në këmbim kanë marrë teori djallëzore konspiracioni: se luftojnë për të uzurpuar naftën, se e krijuan vetë 11 Shtatorin, se janë "Shejtani i Madh", se janë gringo që trafikojnë drogë nëpër botë përmes agjencive të tyre.

I dashur Ambasador Wendt, ne e dimë sfidën në të cilën ndodheni. 

E dimë luftën e jashtme.. por dimë edhe luftën e brendshme që zhvillohet në tokën tuaj: Si figura si Hasan Piker mbjellin urrejtje ndaj kombit të lirisë përmes manipulimit; si vendi juaj po paguan çmim të lartë për tolerancën e vet, përballë rrymash ekstremiste fetare që duan ta transformojnë Amerikën nga brenda. E kam fjalën për debatin rreth figurave si Abdul El-Sayed në Michigan i cili miraton vendosjen e Ligjit Sharia paralelisht me ligjet Amerikane ; dhe fenomenin Zohran Mamdani një njeri i lindur në Ugandë, që në Amerikë pati mundësinë të ngjitej në krye të qytetit më të rëndësishëm të vendit, por shfaq urrejtje rracore për Amerikanët “e bardhë”, qesh në ceremoninë e 11Shtatorit teksa përmenden emrat e viktimave, dhe në krah të Hasan Piker flet për reagimet gjakatare të ushtrisë Amerikane ndaj Talibanlve dhe Iranit sot… etika nuk ma lejon ta shpreh fjalën që meriton.

Kjo është pikërisht madhështia dhe njëkohësisht paradoksi i Amerikës: u jep liri, shanse të barabarta edhe atyre që e sulmojnë më fort, qe urrejnë brenda vetes!

Lufta juaj me radikalizmin antiamerikan ka marrë formë të re: nuk zhvillohet më vetëm mijëra kilometra larg kufijve tuaj, por edhe brenda vendit tuaj.

E dimë gjithashtu përçmimin dhe xhelozinë e “miqve tuaj”, si ajo që ekzist në Francën e Macron, Spanjës e aleatëve të tjerë europianë ndaj Presidentit Trump dhe qasjes së tij. 

Rrugët e komunikimit që ai po ndërton me superfuqinë bërthamore ruse, politika e paaftë dhe xheloze Europiane ia paraqesin publikut të tyre si provë të një "kapjeje të Trumpit nga Putini" ndërkohë që realiteti është krejt ndryshe. 

Është Amerika e Donald Trump që po udhëheq negociatat për paqen mes Ukrainës dhe Rusisë; është presioni amerikan që mbetet vendimtar në raportin e forcave, ndërsa infrastruktura ruse e naftës goditet çdo ditë nga dronët Ukrainas të financuar dhe asistuar nga SHBA dhe presidenti Trump, teksa paralelisht ekonomia ruse përballet me sanksione gjithnjë e më të rënda të vendosura nga Donald Trump, sanksione ql po e gjunjozojnë ekonominë Ruse!

Nuk janë armët e Macronit apo retorika luftarake e Londrës ato që e detyrojnë Putinin të llogarisë kostot e luftës …është, mbi të gjitha, fuqia amerikane, e cila, ndërsa i shtrëngon ekonomikisht frymëmarrjen Rusisë përmes katër paketeva ligjore që Presidenti Trump ka bllokuar thuajse çdo fuçi naftë të eksportohet, i ofron njëkohësisht një rrugëdalje negociuese. 

Sepse strategjia europiane e "rezistencës deri në fund", pa u shoqëruar me një rrugë reale diplomatike, thjesht çon përplasjen gjithnjë e më shumë me kufirin më të frikshëm: përshkallëzimin bërthamor.

Por burokratët Europianë, nuk e dinë çfarë janë instiktet dhe zgjuarsia negociuese e një sipërmarrësi në xhunglën kapitaliste të SHBA-ve, për ta populizmi, fjalimet me fjalë sa ë komplikuara por që kanë efekt zero, janë aftësia e vërtet… në fakt janë shembulli i paaftësisë së tyre, që po mbijetojnë përballë Rusi-Kinës vetëm prej deterrencës së SHBA-ve!

Dear Ambassador Wendt, as I speak about your internal struggle, I would like to tell you that we are also aware of what is happening in your universities. 

During 2025 alone, they received over $5.2 billion in gifts and contracts from foreign sources such as Qatar over $1.1 billion, China over $528 million, and Saudi Arabia over $285 million. 

We understand why new generations emerge from these universities admiring Marxism, communism repackaged under the name of Social Democracy (as Marco Rubio so beautifully says), or showing sympathy for the Islamic Republic of the Ayatollahs without ever experiencing for themselves what it means to live under those realities they idealize.

Dear Ambassador Wendt, you come to Albania at a time when America does not need any more Albanian servility. 

It needs true friends and Albania does not need an ambassador who becomes part of our political swamp, but it needs a representative of America who remains above it, who is not impressed by dinners, by photographs, by applause, by empty declarations of love for the USA.

Because America is not just a power. For some of us, America is an idea: the idea that man can be free, that he can rise from nothing, that the state should not ask what color your skin is, what tribe you come from or who your father was, that talent, work, courage and character can lead you forward. 

And that, when evil rises in the world and others choose to look the other way (as Europeans often do), there must be a power somewhere ready to rise up against it. For many of us, that power has been America.

So, welcome to Tirana, Ambassador Wendt. You will find many people who will tell you that they love America, don't believe everyone, but never forget that, somewhere beyond the lodges of power and the salons of the oligarchy, there is still an Albania that loves America not for the photo with the Ambassador, but for what it represents!

Po ndodh...

ide