Zgjedhjet e 11 majit në Tiranë/ Fatmir Xhafaj i Rilindjes, në pasqyrën e njeriut dhe profesionistit Neli Demi

2 Prill 2025, 10:41 / POLITIKË ALFA PRESS

Zgjedhjet e 11 majit në Tiranë/ Fatmir Xhafaj i Rilindjes, në

Dje, dy kandidatë vizituan Njësinë 10...

Në pamje të parë, një ditë normale fushate. Dy figura publike, dy mesazhe, dy tubime. Por për këdo që e njeh historinë — jo vetëm të kësaj njësie, por të Shqipërisë — takimi i tyre në të njëjtin vend nuk është rastësi. Është kthimi i historisë në formë të zgjedhjes.

Fatmir Xhafaj dhe Neli Demi ndodhen sot në të njëjtën garë, por jo në të njëjtën rrugë. Sepse rrugët e tyre janë ndarë që katër dekada më parë — në një qytet tjetër, me një regjim tjetër, por me të njëjtën përballje: pushtetin dhe njeriun.

Në vitet ’80, në qytetin e vogël të Krujës, Fatmir Xhafaj shërbente si hetues i regjimit komunist. Ishte pjesë e një aparati që i shihte qytetarët si objekte të dyshimit, jo si burime të besimit. Në të njëjtat rrugë të qytetit, por në një realitet tjetër, rritej një djalosh i vogël — Neli Demi. Ai nuk kishte dosje në dorë, por libra. Nuk kishte mandat, por ëndrra.

Neli vinte nga një familje që kishte ndihmuar në themelimin e shtetit shqiptar — por u përndoq pikërisht për këtë. Familje që kishte ndërtuar Shqipërinë, dhe u ndëshkua sepse nuk pranoi ta shiste shpirtin. Ai u rrit në heshtjen e asaj kohe që kërkonte bindje, dhe në dinjitetin e një shtëpie që nuk donte të nënshtrohej.

Gjatë këtyre 40 viteve, Xhafaj mbeti gjithnjë afër pushtetit. Ai di t’i mbijetojë çdo regjimi: nga komunizmi, te tranzicioni, te demokracia në formë rrotullimi. Ai është përfaqësuesi klasik i atij modeli shqiptar që nuk largohet kurrë — vetëm ndryshon ngjyrë, ton, etiketë.

Ndërkohë, Neli Demi zgjodhi një rrugë krejt tjetër. U bë mjek. U bë psikiatër. Ia kushtoi jetën shërbimit ndaj tjetrit, jo ndërtimit të karrierës politike. Ai e kupton frikën e individit, traumën e sistemit, heshtjen që nuk shërohet me propagandë, por me kujdes.

Dhe sot, këta dy burra janë sërish përballë. Por kësaj here, përballë jemi ne.

Ne duhet të vendosim: A duam të vazhdojmë të zgjedhim njerëz që e kanë përjetësuar veten në politikë, apo njerëz që për herë të parë hyjnë në politikë pa interes personal, por me një sens të thellë shërbimi?

Xhafaj do flasë për përvojë. Por Shqipëria nuk ka mungesë përvoje — ka mungesë shprese reale. Ka mungesë ndershmërie, përgjegjshmërie, vetëpërmbajtjeje. Neli Demi nuk premton zgjidhje magjike, por përfaqëson atë që mungon më shumë: sinqeritetin, njerëzoren, një politikë pa maskë.

Në Njësinë 10, historia nuk është duke u përsëritur. Ajo po na jep mundësinë për ta ndryshuar.

Për katër dekada, Xhafaj ka premtuar rilindje, përparim, shpresë… dhe na ka dhënë vetëm vazhdimësi pa ndryshim. Këtë herë, kemi mundësinë të zgjedhim ndryshe. Të zgjedhim njeriun, jo sistemin. Të zgjedhim kujdesin, jo propagandën. Të zgjedhim një fillim të ndershëm.

Zgjedhja është e jona. Dhe koha është tani.