Do jetë një Botëror spektakolar/ Tre ekipet e mëdha që frikësojnë botën
Janë tre dhe i bëjnë të gjithë të tremben. Janë Spanja, Franca dhe Argjentina, favoritët e mëdhenj për Botërorin 2026 në Kanada-SHBA-Meksikë, jo rastësisht fitueset e tre prej katër Botërorëve të fundit. Spanja fitoi në Afrikën e Jugut në vitin 2010 me golin e Iniestës, Franca dominoi Kroacinë (4-2) në Rusi 2018, ndërsa Argjentina është kampionia në fuqi pasi mundi me penallti pikërisht Francën katër vite më parë në Katar.
Në vitin 2014 në Brazil fitoi Gjermania, e cila nis mes favoriteve, por duket një shkallë më poshtë, së bashku me Brazilin që ende nuk bind dhe Anglinë, që vjen nga dy finale europiane të humbura: e bukur, por humbëse. Të gjitha ëndërrojnë, nga Portugalia te Holanda e deri te Uruguaji. Mungon vetëm një nga tetë kombëtaret që kanë ngritur kupën në gati një shekull histori: Italia. Për herë të tretë radhazi.
Pra, tre të mëdhatë: Franca, Spanja dhe Argjentina. Spanja ka një skuadër që luan “me sy mbyllur”, ndoshta futbollin më të rrjedhshëm dhe teknik, më pak fizik, me yje si Pedri, Nico Williams dhe mbi të gjitha Lamine Yamal, i cili mund të shfaqet si trashëgimtari i vërtetë i Messit dhe Ronaldos që në Botërorin e tij të parë. Franca është më fizike dhe ka organikën më të gjerë: edhe “Franca B” e Deschamps do të ishte kualifikuar pa problem. Tani duket se po shpreh gjithmonë potencialin e saj dhe Mbappé, në Botërorin e tij të tretë, është ylli absolut.
Argjentina është solide, me përvojë, e pathyeshme dhe Messi nuk mund të mos synojë një triumf të dytë që do ta vendoste përkrah Pelés dhe Maradonës. Nuk do të kenë probleme në kualifikime, por grupet nuk janë të balancuara.
Franca ka grupin më të vështirë, pasi përballet me Norvegjinë e Haaland, enigma e vërtetë e turneut – historikisht një “e vogël” që është bërë e madhe – dhe Senegalin. Rregullorja parashikon që në fazën e 1/16-ve kalojnë dy të parat e secilit prej 12 grupeve (24 skuadra gjithsej), plus 8 më të mirat e vendeve të treta. Diskutimi zhvendoset tek rruga drejt finales. Në teori, vendi i parë garanton, të paktën në fillim, një kalendar më të lehtë, por gjithçka varet nga përballjet dhe rezultatet e grupeve të tjera.
Dhe nuk është e lehtë të bëhen parashikime, sepse do të jetë një Botëror rraskapitës për shumë arsye. Së pari, për herë të parë do të marrin pjesë 48 skuadra, që do të thotë një ndeshje më shumë (nga 7 në 8) për ata që arrijnë në finale. Pastaj tre shtete pritëse, Kanada, Meksikë dhe SHBA, me udhëtime të gjata dhe ndryshime të orareve që do të ndikojnë në gjendjen fizike dhe psikologjike. Së fundi, klima, mesatarisht shumë e nxehtë dhe me orare, për arsye televizive, jo gjithmonë të favorshme, si për shembull ndeshjet në mesditë në Kaliforni.
Nuk është kurrë e lehtë të përjashtohet Brazili nga pretendimet për podiumin, por Ancelotti duhet të përballet me realitetin: një kombëtare që nga viti 2002 (Japoni-Kore) ka fituar tre Kupa Amerikash dhe tre Kupa Konfederatash (tashmë të zhdukura), jo e njëjta gjë me një Botëror. “Seleção” ka humbur edhe një miqësore me Francën, por siç thotë Tardelli: “është Ancelotti”, dhe gjithçka mbetet e mundur. Gjermania po rinovohet rreth bërthamës së Bayernit, Anglia duhet të gjejë formën më të mirë të Bellingham, por ka Kane, Kroacia vjen nga dy Botërorë të mëdhenj (e treta në 2022), Portugalia ka një CR7 që nuk dorëzohet kurrë. Kolumbia dhe Ekuadori janë “outsider”-ët e Amerikës së Jugut, ndërsa Maroku është përfaqësuesja më e fortë afrikane.
Messi, Lamine Yamal dhe Mbappé janë fenomenet e shpallur. Nga Julian Alvarez te Haaland, nga Rice te Olise, nga Vinicius te Dembélé, nga Vitinha te Doué… lista është shumë e gjatë. Ka të gjitha kushtet për një turne spektakolar, si rrallëherë.
Ka katër debutues: Kepi i Gjelbër, Curaçao, Jordania dhe Uzbekistani, i cili, pasi siguroi kualifikimin për në Amerikë, ka marrë Cannavaron si trajner për të pasur një emër të madh në stol. Një tjetër italian është Montella me Turqinë.
Asnjëherë më parë nuk ka pasur një përfaqësim kaq të gjerë global, sepse zgjerimi në 48 skuadra ka favorizuar të gjitha kontinentet, përveç Europës që nga 12/13 është rritur në 16 kombëtare – pak në raport me nivelin e kualifikimeve.
Është e pamundur të injorohen edhe çështjet politike, me Iranin që pritet të luajë në SHBA pas zhvillimeve të fundit me Trump. Shpresojmë që politika të qëndrojë jashtë.
Starti më 11 qershor në mitikun “Azteca” të Mexico City me Meksikë-Afrikë e Jugut, ndërsa kupa do të ngrihet më 19 korrik në East Rutherford, në New Jersey. / gazzetta dello sport – bota.al
Po ndodh...
ide
Rama-Berisha, nga burra shteti në Kameleon!
PD-ja, si Firmë Piramidale!
top
receta Alfa
TRENDING 
shërbime
- POLICIA129
- POLICIA RRUGORE126
- URGJENCA112
- ZJARRFIKESJA128