Le Diplomate Media/ Beteja politike në Shqipëri: Berisha kundër Ramës, të dy të akuzuar për korrupsion!

Nga Giuseppe Gagliano, President i Centro Studi Strategici Carlo De Cristoforis (Como, Itali)
Nata e përleshjeve në Tiranë
Mbrëmjen e 10 shkurtit, Tirana i ngjau përsëri një kryeqyteti ballkanik në vitet e tij më të errëta. Mijëra protestues antiqeveritarë mbushën rrugët; kokteje molotovi dhe gurë u hodhën drejt ndërtesave institucionale, dhe policia e trazirave përdori ujë dhe gaz lotsjellës për të sprapsur sulmin.
Parlamenti dhe zyra e Kryeministrit u vunë në shënjestër. Sloganet ishin të qarta: "Rama, shko në shtëpi!" dhe "Qeveri e korruptuar, jep dorëheqjen!" Protesta u thirr nga opozita, e udhëhequr nga Sali Berisha, një rival i hershëm i Edi Ramës, i cili ka qenë në pushtet që nga viti 2013. Berisha gjithashtu denoncoi plagosjen dhe shtrimin në spital të një anëtari të parlamentit nga partia e tij e qendrës së djathtë.
Megjithatë, fajtori politik ka një emër dhe një rol specifik: Belinda Balluku, Zëvendëskryeministre dhe ish-Ministre e Infrastrukturës dhe Energjisë, e konsideruar aleatja më e ngushtë e Ramës brenda qeverisë. Kërkesa e protestuesve është e qartë: dorëheqje e menjëhershme, sepse çështja Balluku është bërë, në rrëfimin e opozitës, simbol i një sistemi vetëmbrojtës të prokurimit publik dhe pushtetit.
Rasti Balluku: Prokurimi publik, projektet e mëdha të ndërtimit dhe një zyrë prokurori të posaçme
Kriza buron nga veprimet e Zyrës së Prokurorit të Posaçëm SPAK, njësisë së ngarkuar me luftën kundër korrupsionit dhe krimit të organizuar. Më 31 tetor 2025, SPAK ngriti padi ndaj Ballukut, duke e akuzuar atë për shkelje të parimit të trajtimit të barabartë në proceset e tenderimit duke pretenduar ndërhyrje të padrejtë në favor të kompanisë fituese. Aktakuza thotë se skema e dyshuar është kryer në bashkëpunim me pesë anëtarë të tjerë të komisionit të vlerësimit.
Projektet e përmendura janë gjithçka tjetër përveçse margjinale: një tunel 5.9 kilometrash në jug të vendit, me kosto afërsisht 190 milionë euro, dhe unaza rrugore e Tiranës.
Me fjalë të tjera, projekte infrastrukturore që ndryshojnë konsensusin, paratë, zinxhirët e furnizimit dhe vendet e punës. Këtu korrupsioni, real apo i perceptuar, bëhet çështje stabiliteti kombëtar, sepse prek vetë idenë e zhvillimit dhe shpërndarjes së burimeve.
Balluku i hodhi poshtë akuzat, duke i quajtur ato një përzierje shpifjesh, aludimesh dhe gjysmë të vërtetash, ndërsa pohoi bashkëpunimin e saj të plotë me sistemin e drejtësisë. Rama ndoqi rrugën institucionale: një apel në Gjykatën Kushtetuese për ta rikthyer atë në detyrë. Gjykata e riktheu përkohësisht në detyrë në pritje të një vendimi përfundimtar, por beteja është larg të qenit e mbaruar.
Gjykata mbështeti pezullimin, duke krijuar një konflikt institucional me prokurorinë publike, e cila tani po i kërkon Parlamentit të heqë imunitetin e Ballukut për të lejuar arrestimin e saj. Dhe këtu hyn në lojë aspekti më politik: Parlamenti kontrollohet nga shumica e Ramës, kështu që vota nuk është e garantuar dhe pezullimi mund të bëhet një taktikë.
Vlerësim politik: Dy blloqe dhe besimi i zhdukur
Skenari shqiptar është ai klasik i polarizimit personalist: Rama kundër Berishës; stabiliteti kundër rrugës; vazhdimësia kundër qeverisë teknokratike. Berisha po ringjall një formulë që tashmë është parë në Ballkan: rrëzimin e degës ekzekutive dhe instalimin e një qeverie teknokratike për të organizuar zgjedhje të shpejta dhe të ndershme.
Por problemi i tij është i qartë. Edhe ai akuzohet për korrupsion dhe se ka favorizuar rrethin e tij të ngushtë përmes kontratave publike fitimprurëse, akuza që ai i mohon. Kjo e bën protestën të fuqishme në një nivel emocional, por të brishtë në aspektin e besueshmërisë: është e vështirë të paraqitesh si një forcë morale për çlirim kur dikush mbart një të kaluar ligjore dhe politike përçarëse.
Fakti më interesant, për shkak se është më strukturor, qëndron në vëzhgimin e këtij analisti: qytetarë mosbesues, të mësuar të votojnë për të keqen më të vogël në mënyrë që të largojnë më të keqen nga pushteti. Ky është përkufizimi konciz i një krize përfaqësimi.
Rrugët mund të bëhen të dhunshme, të mbushin Tiranën dhe madje t'i vënë institucionet nën presion; por nëse shoqëria nuk sheh ndonjë alternativë të besueshme, paqëndrueshmëria rrezikon të shndërrohet në një cikël: protestë, shtypje, ndërmjetësim, kthim në normalitet, pastaj protestë e ripërtërirë.
Skenarët ekonomikë: Tregjet, projektet e ndërtimit dhe reputacioni
Kur një zyrë e prokurorit special ndërhyn në projekte të mëdha, ndikimi është i menjëhershëm: bllokime, vonesa, ankesa dhe pasiguri për bizneset dhe financuesit. Tuneli prej 190 milionë eurosh dhe unaza e kryeqytetit nuk janë vetëm projekte infrastrukturore; ato janë tregje. Çdo dyshim për oferta të anshme dërgon një sinjal negativ për investitorët dhe partnerët e huaj, veçanërisht nëse çështja përfundon në një përballje midis prokurorisë, qeverisë dhe Gjykatës Kushtetuese.
Ndikimi në reputacion është edhe më delikat, pasi Shqipëria synon të anëtarësohet në Bashkimin Evropian deri në vitin 2030. Megjithatë, Brukseli po kërkon rezultate konkrete në luftën kundër korrupsionit dhe krimit të organizuar.
Nëse çështja Balluku shihet si një provë e pavarësisë së gjyqësorit dhe aftësisë së sistemit politik për të shmangur mbrojtjen e drejtuesve të tij, rezultati do të ketë rëndësi pothuajse më shumë sesa vetë akuzat.
Gjeopolitikë dhe gjeoekonomi: Evropa si gjykatëse e heshtur
Bashkimi Evropian nuk po dërgon topa uji, por po dërgon mesazhe: kapituj negociues, kushtëzime, raporte për sundimin e ligjit, presion joformal. Për Tiranën, horizonti evropian përfaqëson premtimin e madh të modernizimit dhe aksesit në burime. Për Brukselin, Shqipëria është një hallkë në zinxhirin e stabilizimit të Ballkanit: nëse rrëshqet në paqëndrueshmëri kronike ose qeverisje të dobët, ajo rihap një dobësi strategjike në Evropën Juglindore, në një kohë kur Bashkimi është tashmë nën presion në fronte të tjera.
Në këtë kuptim, protestat nuk janë thjesht një çështje e rendit publik: ato janë një tregues i besueshmërisë së shtetit. Dhe, në vitin 2026, për një vend kandidat, fjala kyçe nuk është vetëm demokracia: është parashikueshmëria.
Çfarë mund të ndodhë tani?
Tre nyje do të përcaktojnë evolucionin:
1. votimi parlamentar për imunitetin e Ballukut, nëse dhe kur do të zhvillohet;
2. vendimi përfundimtar i Gjykatës Kushtetuese, i cili mund t’i japë fund ose ta ndezë konfliktin institucional;
3. Aftësia e opozitës për të ruajtur mobilizimin pa humbur mbështetjen për shkak të përshkallëzimit të dhunshëm, veçanërisht pasi që Berisha ka njoftuar tashmë një demonstratë të re për 20 shkurt.
Nëse Rama zgjedh një vijë të ashpër, ai rrezikon të radikalizojë publikun. Nëse zgjedh një vijë të butë, ai rrezikon të shfaqet i bllokuar nga çështja Balluku. Nëse prokuroria e ndjek çështjen deri në fund, kjo do të vërë në provë jo vetëm qeverinë, por edhe një strukturë pushteti të ndërtuar gjatë viteve.
Midis këtyre dy ekstremeve, siç ndodh shpesh në Ballkan, ka qytetarë që kërkojnë integritet, të cilët e gjejnë veten të zënë midis rivalëve të vjetër që akuzojnë njëri-tjetrin se janë i njëjti problem./ Përktheu Alfapress.al nga Le Diplomate
Po ndodh...
ide
Loja e Ramës me tre dorëheqjet e revokueshme të Belindës!
Mafia e ushqimeve në Shqipëri, më e rrezikshme se trafikantët e drogës….
top
receta Alfa
TRENDING 
shërbime
- POLICIA129
- POLICIA RRUGORE126
- URGJENCA112
- ZJARRFIKESJA128