Lajme flash
The "small flower" and the big problem of Rama and Berisha!
2026-09-19 16:20:08 / EDITORIAL
By Ermal Peçi
Within two weeks, two of the most well-known political journalists of these 36 years, Rudina Xhunga and Blendi Fevziu, were confronted in interviews with two of the most powerful people in the Albanian hybrid democracy: Edi Rama and Sali Berisha.
In fact, if you follow both interviews carefully, Rama and Berisha, at some points, resemble each other like two drops of water. Both play with half-truths and both say they do not want power, while doing their best to hold on to it. Half-truths are perhaps the most sophisticated form of lying in today's time, because they do not require you to invent reality, but only to cut it in half and show the public the part that interests you.
Friedrich Nietzsche wrote: “There are no facts, only interpretations.” In Albanian politics, Rama and Berisha seem to have taken this idea even further: The facts exist, but each person chooses only the parts they need to construct their own truth.
But, besides this phenomenon, Rama and Berisha are united not only by the troubles they have in SPAK, but also by something else: Attacking Lulzim Basha every time they get the chance!
Each in their own register and each relying on what we can call the “Power of Rumors”, they choose to attack him. One tries to diminish him, to infantilize him politically, calling him “my Luli”. The other tries to present him as a man of bargains, “sold out” or “taken hostage”. Two different languages, two camps that publicly claim that an abyss separates them, but that surprisingly meet when the target is called Lulzim Basha.
All this mudslinging against Basha, even though he has long since ceased to be as active in politics as he once was, at first glance seems pointless.
But there is a reason. Basha, despite Rama calling him "my Luli" and Berisha "sold out" or "taken hostage," hit them exactly where it hurt the most: The system.
He exposed them naked in front of Albanians, raising the very question that Albanian politics has been trying to cover up with noise for years: How is it possible that during the day Rama and Berisha insult each other, mention family members, make the most serious accusations and build the image of two irreconcilable enemies, while at night, they share economic interests, construction permits and tenders?!
On stage, enemies. Behind the scenes, friends, and this is precisely what Rama and Berisha do not forgive Basha for, because for them this clash had both personal and political costs.
That "little flower" of Rama, almost unnoticed, became a cause for shaking some of the powerful people close to power, people whose interests, in certain cases, intersected with businessmen or oligarchs close to Berisha's camp.
E para ishte beteja për inceneratorët dhe komisioni hetimor, në një kohë kur Arben Ahmetaj ishte ende një prej njerëzve më të fuqishëm të qeverisë dhe një figurë me lidhje të shumta politike edhe pranë opozitës edhe biznesmenë pranë saj.
Por goditja që Rama vështirë se ia fal Bashës është kallëzimi në SPAK ndaj një prej njerëzve më të fuqishëm dhe më besnikë pranë tij: Belinda Ballukut.
Ai kallëzim dhe ajo që pasoi më vonë, politikisht dhe institucionalisht, sipas këtij këndvështrimi, e nxorën Ramën përballë një realiteti shumë më të vështirë sesa përplasja e zakonshme me opozitën.
Balluku nuk ishte thjesht një njeri besnik i Ramës. Si zëvendëskryeministre dhe si ministre e Infrastrukturës dhe Energjisë, ajo ka drejtuar sektorë ku janë përqendruar ndër vite interesa të mëdha ekonomike, tenderë dhe kompani që janë lidhur jo vetëm me njerëz pranë qeverisë, por edhe me biznesmenë dhe oligarkë pranë Berishës.
Rama dhe Berisha mund të vazhdojnë të luftojnë publikisht, sikur mes tyre të ekzistojë një mur i pakapërcyeshëm. Mund të akuzojnë njëri-tjetrin, të përmendin familjet, pasuritë, korrupsionin dhe pushtetin. Por, kur dikush prek fijet që lidhin politikën me interesat ekonomike, muri fillon të duket shumë më i hollë.
Prandaj, edhe pse Basha ka kohë që nuk shfaqet në media dhe sot nuk ka më rolin politik që kishte dikur, Rama dhe Berisha vazhdojnë ta sulmojnë dhe ta ridikulizojnë. Njëri përpiqet ta zvogëlojë me “Luli im”. Tjetri ta damkosë si “të shitur” dhe “të marrë peng”.
Por këtu lind pyetja që as Rama dhe as Berisha nuk e shmangin dot: Nëse Basha është vërtet kaq i vogël dhe politikisht i parëndësishëm sa përpiqen ta paraqesin, përse vazhdojnë të merren me të?!
Ndoshta sepse problemi i tyre me Bashën nuk është Basha i sotëm, por gjurmët e betejave që ai hapi dje.
Politika ka një zakon të çuditshëm: Ajo që sot përqeshet si humbje, nesër mund të lexohet krejt ndryshe, kur faktet fillojnë të dalin në sipërfaqe. Kallëzimet, inceneratorët, SPAK-u dhe përplasja me sistemin nuk duhen parë vetëm me syrin e rezultatit elektoral të një dite. Disa beteja politike maten me vota; disa të tjera maten me atë që lënë pas.
Ndoshta këtu qëndron edhe ajo që Rama dhe Berisha nuk mund t’ia heqin Bashës me asnjë epitet: Ai zgjodhi të përplasej me një sistem në të cilin interesat e kundërshtarëve të ditës bashkoheshin pasi fikeshin kamerat.
Historia ende nuk e ka dhënë verdiktin e saj për Bashën. Madje mund të jetë herët për ta dhënë. Por koha është një gjykatës shumë më i ftohtë se propaganda. Ajo nuk pyet kush bërtiti më fort, kush kontrolloi më shumë ekrane apo kush fitoi betejën e radhës. Në fund pyet vetëm: kush kishte të drejtë për atë që paralajmëroi?
Arthur Schopenhauer-it i atribuohet një formulim i famshëm: “Çdo e vërtetë kalon në tri faza: fillimisht përqeshet, më pas kundërshtohet dhunshëm dhe, në fund, pranohet si e vetëkuptueshme.”
Perhaps Basha's battle is between the first two phases. Time in politics has shown that leaving the stage is not always the end. Sometimes it is just silence before the moment when facts begin to speak louder than people.
If tomorrow the threads that seem disconnected today are reunited, if justice continues to open doors that politics kept closed, and if Albanians see more clearly the system that Basha denounced, then the greatest irony for Rama and Berisha could happen:
The "little flower" that one mocked and the "sellout" that the other cursed, may turn out to be the man who warned them both of what was coming: A confrontation with justice.
Therefore, power can control the present, propaganda can obscure the truth for a while, but no one has a contract with the future, and the future usually comes without asking for permission.
Po ndodh...
The "small flower" and the big problem of Rama and Berisha!
Nga Ermal Peçi
ide
It's not the Cauliflower Trust, it's the Aruba Cartel!
Nga Gjergj Erebara
Tri krizat dhe tri zgjidhjet
Nga Përparim Gjeka
Innocence for the liberators, so that history is not judged!
Nga Azgan Haklaj
top
receta Alfa
TRENDING 
shërbime
- POLICIA129
- POLICIA RRUGORE126
- URGJENCA112
- ZJARRFIKESJA128