Lajme flash
The Flamingo Revolution as a reflection of the political Caste!
2026-08-03 13:29:00 / POLITIKË
The Flamingo Revolution has entered its third month. It provoked various reactions, and will continue to provoke. All kinds of interpretations were made of it, political, cultural, social and economic, agency, etc. Many among those who participate in it or follow it from a distance ask: “what is happening?” And, it is true, every day of the protest gives us new messages (and inspiration, for whoever sees it that way), but also new questions. Is the protest producing anything? Will it manage to bring about a change in reality? Will the demands of the protest be met? How do the protesters expect their demands to be met, while they do not propose to bring the solution themselves, but continue to ask the institutions? There are many ways to respond.
Whenever societies and/or countries go through major moral crises, man as an individual and as a community finds a way to return to the classic: anthropocentrism. With or without conscience, in the face of shocks that threaten life or general well-being, instinct or reason direct us towards the protection of life and the preservation of human morality. The criteria for this anthropocentric morality are no longer set by statistical figures or political and governmental propaganda, but by Man himself. Protagoras, a philosopher of the 5th century BC, asserts that man is the one who determines the measure of everything, evaluates and gives being to things and realities that are essential, or devalues and eliminates from being those that are not. So, man as an individual or as a community determines what is true and what should exist. Looking at the time and the world around Protagoras, we raise the question: with what means does man do this? Everyone has their own means, in accordance with their knowledge and cultivation. But no one is excluded from the ability to feel, even without being able to articulate it by reasoning. Thus, in times of crisis, usually influenced precisely by the need to protect life and dignity, people are guided by the principle of the good and the useful. This is the setting of Protagoras' statements, as articulated by the ancient poet Sappho: “The beautiful will always remain beautiful in appearance; / but the good will also be beautiful” (Frag. 50). Protagoras, as we propose here, does not aim at moral relativism, but at general civil consensus in the face of technocratic manipulation.
Ky është sfondi moral i Revolucionit të Flamingove: përkundër politikës dhe institucioneve që merren me lojëra fjalësh, që shtrembërojnë faktet dhe thonë gjysmë të vërteta, që manipulojnë dhe, njëherazi, nuk përmbushin detyrat e tyre, flamingot kërkojnë politikë dhe institucione të moralshme që respektojnë njeriun dhe e trajtojnë atë me dinjitet. Përmes protestave të përnatshme në bulevardin “Dëshmorët e Kombit”, por edhe përmes angazhimit në rrjete sociale, kushdo që mbështet protestën artikulon në mënyrën e vet se nuk synon të merret me individët, por me veprat e tyre. Dhe ajo që kërkon protesta është ndryshimi i mënyrës së bërjes së politikës, ndryshimi i funksionimit të institucioneve që nuk veprojnë në përputhje me ligjin dhe të mirën publike.
Protestuesve apo kujtdo që artikulohet publikisht në mbështetje të protestës vazhdimisht u bëhet pyetja: Çfarë arritët apo çfarë do të arrini me këtë, pse nuk organizoheni partiakisht, ose pse nuk e rrëzoni pushtetin me dhunë? Eh, pikërisht këtu qëndron e veçanta e protestës: flamingot nuk janë të partishme dhe nuk synojnë, deri sot që shkruajmë, të bëhen faktor partiak, as të presin koka, metaforikisht apo literalisht. Nuk e dimë çfarë do të ndodhë në të ardhmen, gjithçka është e mundshme. Ama sot është e qartë se flamingot nuk propozojnë vetveten si forcë politike e cila do të zgjidhë problemet që denoncon. Flamingot janë duke shërbyer si pasqyrë për atë klasë politike me ndërgjegje të kalbëzuar dhe arsyetim të nënshtruar ndaj hierarkisë vertikale, kërkojnë që institucionet të përmbushin drejt detyrimet ligjore, dhe të gjithë bashkë të zbatojnë ligjin, duke punuar për të mirën e përbashkët. Për atë të mirë të përbashkët që është e vërtetë dhe reale jo sipas statistikave, retorikës dhe propagandës qeveritare, por për atë që prek drejtpërdrejt mirëqenien dhe dinjitetin e individit. Flamingot janë ftesa për ndërgjegjësim, përgjegjësi dhe moralitet. Kurse qeveria e politikës vijon t’u dredhojë përgjegjësive, ndërgjegjes dhe moralit duke shpikur fjalë e tekste boshe që u bishtnojnë problemeve reale, duke e trajtuar gjithçka me gjuhën e partisë. Sepse, në thelb, politika aktuale në Shqipëri vetëm atë gjuhë njeh: gjuhën e partisë. Mirëpo, ja që ekziston edhe një përmasë tjetër: gjuha e antropocentrizmit. Revolucioni i Flamingove meriton emërtesën e dhënë pikërisht për këtë ripërmasim të emrit “revolucion”: fton për gjykatës ndërgjegjen, jo gijotinën e shek. XVIII. Në epokën e ndërgjegjes sekush duhet ta dijë vendin e vet. E nëse ndonjë deputet a funksionar nuk e di dhe nuk e kupton, atëherë, ka uzurpuar mandatin dhe karrigen, pavarësisht sa e ka listën e votave. Revolucioni i Flamingove përcakton, tashmë, standardin moral.
Shprehur me gjuhën teorike të filozofisë klasike, do të thoshim se flamingot po kërkojnë “oikonomia” (οἰκονομία) në vend të “khrematistikës” (χρηματιστική), siç do thoshte Aristoteli, që shpjeguar shqip do të thotë: administrim të pasurive të përbashkëta në dobi të vendësve, të njerëzve, jo prodhim të ardhurash që promovojnë grykësinë sistemike dhe korrupsionin; flamingot po kërkojnë “eu zen” (εὖ ζῆν) jetë të qetë, jo “pros zen” (πρὸς ζῆν) mbijetesë plot ankth nga e nesërmja e pasigurt; flamingot kërkojnë konceptet e “aidos” (αἰδός) dhe “dike” (δήκη), që do të thotë politikanë dhe funksionarë të cilëve u skuqet fytyra dhe veprojnë me drejtësi dhe / ose që veprimtaria e tyre kufizohet nga drejtësia; flamingot pohojnë se përfaqësuesi i zgjedhur apo funksionari i lartë që vepron me arrogancë, pa turp dhe pa drejtësi është thjesht uzurpues i mandatit apo detyrës; flamingot kërkojnë më pak “idiotes” (ἰδιώτης, dhe, jo, nuk është fjala për të marrët, ndonëse kundër flamingove janë angazhuar shumë të tillë) dhe më shumë zbatim të parimeve të “polis” (πόλης), që do të thotë se pasuria publike nuk mund dhe nuk duhet të shkojë në dobi të krijimit të mirëqenies individuale, por ç’është e përbashkët duhet të shfrytëzohet për gjithë popullatën në mënyrë të drejtë; flamingot kërkojnë “dokimasia” (δοκιμασία) dhe “euthynai” (εὐθύναι), ku çdo zyrtar publik duhet të vërtetojë në mënyrë të argumentuar pasurinë që zotëron përpara marrjes së postit publik e, më tej, pas lënies së postit duhet të jetë po aq transparent për të ardhurat e veprimtarisë private. Këto, në fakt, janë parashikime që i përmbajnë një sërë ligjesh në fuqi, si “Ligji për nëpunësin civil”, “Ligji për konfliktin e interesit”, etj., por a zbatohen me rigorozitetin e duhur për zyrtarët që marrin poste drejtuese si pasojë e angazhimit të tyre politik, apo vetëm për profesionistët e fushës që nuk gëzojnë përkrahje politike para dhe gjatë veprimtarisë së tyre në shërbimin civil? Njoftimet e deritanishme që burojnë nga prokuroritë dhe gjykatat na dëftejnë se burokratët e prodhuar nga partitë e 35 viteve të fundit nuk i kanë shërbyer komunitetit, as kanë përmbushur premtimet, por kanë shpërdoruar dhe kanë shkelur ligjet.
Essentially, these are what flamingos are looking for. And whether this maturity is cultivated, reasonable and deliberate, or an emotional action based on everyday problems, the end effect remains the same: anthropocentrism. It seems that those in power have a hard time understanding this. Many politicians have a hard time understanding it. Or, they deliberately do not want to bring their minds to this type of analysis, as it conflicts with the principles of their policies and/or morality. However, life is not only about achievements, careers and wealth, but also about human dignity and morality. In this respect, it seems that Albanians have matured and grown at an asymmetrical pace compared to the majority of their politicians and rulers. This maturity appears at the appropriate time and in the appropriate manner, despite the number of flamingos and protesters that gather every evening on the boulevard, invalidating, at least morally, the statistics of the 2025 elections. Because, as reason dictates and practice proves, what is moral does not depend on the number of voters, supporters, applauders, and the extent of self-satisfaction.
I wanted to say this to all supporters of the protest, but especially to the cynics, opponents or " couch critics "./ BIRN
Po ndodh...
Berisha is aging "when he wants to", but the DP is giving up!
Nga Indrit Gjyzeli
ide
Kryeministri po flet me veten
Nga Blendi Kajsiu
Protest as the new source of political legitimacy
Nga Red Varaku
TRENDING 
shërbime
- POLICIA129
- POLICIA RRUGORE126
- URGJENCA112
- ZJARRFIKESJA128