Lajme flash
Berisha's attack on journalist Klodiana Lala: The press is not the secretariat of politicians!
2026-11-12 17:50:17 / IDE
By Ermira Kondo
The new clash between Sali Berisha and investigative journalist Klodiana Lala is not a simple incident during a press conference.
On November 12, 2026, while the journalist was asking him about elements related to SPAK, the former prime minister shifted the discussion from the field of facts to her person, essentially asking who was informing her and implying that she was "used", instrumentalized or acting as an intermediary for other interests.
Klodiana Lala responded with a simple sentence: "I am a journalist."
And that's exactly where the problem lies.
A politician has every right to contradict information, correct a fact, or question an interpretation.
But when he no longer answers the question and starts attacking the person, in this case the journalist asking the question, the debate changes nature.
The journalist becomes the target.
It's not the first time.
This episode is even more disturbing because it is part of a long history of clashes between Sali Berisha and the critical press.
During his presidency in the 1990s, international organizations documented arbitrary arrests, beatings, intimidation, prosecutions, and attacks targeting journalists and independent media outlets.
The Committee to Protect Journalists even listed Sali Berisha among the "Enemies of the Press" in 1997, due to the climate of repression and intimidation that weighed on critical media.
Journalists were beaten, detained, or forced to seek shelter. The offices of Koha Jonë were burned down in 1997.
Journalists like Zamir Dule, Alfred Peza or Fatos Veliu became victims of arrests, mistreatment or intimidation documented by Amnesty International and other organizations.
During the same period, journalists were also killed.
The case of Ali Ramadan Ukaj, found dead in Tirana, figures particularly in international documents related to violations of press freedom at that time.
This does not allow us to say that Sali Berisha personally ordered the murder of the journalists.
But this allows us to recall a fundamental historical reality: During his presidency, journalists were repressed, attacked, detained, threatened, some were killed, and the environment for the independent press was deeply hostile.
This memory cannot be erased when even today a journalist is publicly labeled as "instrumentalized," "spokesperson," or "informant" simply because he asks an unpleasant question.
Klodiana Lala is not being targeted for the first time.
As early as January 2024, SafeJournalists had documented a verbal attack by Sali Berisha against Klodiana Lala.
In that case, after questions asked before SPAK, he accused her of acting as a "spokeswoman" for his political opponents.
Në vitin 2026, ajo u vu sërish në shënjestër nga fushata denigruese dhe ngacmime, ndonjëherë të shoqëruara me sulme të personalizuara dhe të seksualizuara.
Së bashku me gazetaren Anila Hoxha, ajo ka qenë veçanërisht objekt i sulmeve për shkak të punës së tyre mbi korrupsionin dhe krimin e organizuar.
Dhe duhet të jemi shumë të qartë se problemi nuk lidhet vetëm me Sali Berishën.
Përfaqësues të kampeve të ndryshme politike, përfshirë Edi Ramën, kanë sulmuar apo diskredituar publikisht gazetarë kur këta bënin pyetje të vështira.
Pra, është një kulturë politike ajo që duhet të vihet në pikëpyetje. Gazetari nuk është as sekretar, as zëdhënës, as shërbëtor i një partie
Duhet kujtuar një e vërtetë demokratike: një gazetar nuk është sekretari i shtypit i një drejtuesi politik. Ai nuk është aty për të përgatitur pyetje që i pëlqejnë pushtetit. Ai nuk është aty për të vërtetuar narrativat e qeverisë.
Ai nuk është aty as për t’i shërbyer opozitës. Ai nuk është zëdhënësi i Sali Berishës. Ai nuk është zëdhënësi i Edi Ramës. Ai nuk është ndihmës i SPAK-ut. Ai nuk është përgjegjës komunikimi i një partie.
Ai është aty për të bërë pyetje. Dhe ndonjëherë, pyetja e duhur është pikërisht ajo që politikani nuk dëshiron ta dëgjojë.
Dhuna kundër shtypit fillon edhe me fjalët. Dhuna kundër gazetarëve nuk fillon gjithmonë me një goditje. Ajo mund të fillojë me gjuhën. Me etiketimin. Me diskreditimin. Me insinuatën se një gazetar është “i shitur”, “i përdorur”, “zëdhënës”, “agjent”, “informator” apo në shërbim të një kampi.
Kur një politikan i fuqishëm përdor publikisht këtë lloj fjalori kundër një gazetari të identifikueshëm, ai mund të krijojë një efekt shënjestrimi.
Mund të nxisë fushata ngacmimi. Mund të dobësojë kredibilitetin profesional të gazetarit. Mund gjithashtu të prodhojë atë që ndoshta është rreziku më i thellë: autocensurën.
Sepse një gazetar që e di se një pyetje mund të shkaktojë një fushatë kundër tij, mund të fillojë të mendojë jo vetëm për atë që duhet të pyesë, por edhe për çmimin personal që do të duhet të paguajë për ta bërë atë pyetje.
Tridhjetë e pesë vjet pas rënies së diktaturës, shtypi ende nuk mund të jetojë nën frikë. Problemi shqiptar është pikërisht këtu.
Në vitet 1990, dhuna kundër shtypit mund të ishte e drejtpërdrejtë: ndalime, goditje, arrestime, djegie redaksish, kërcënime të drejtpërdrejta. Sot, format mund të jenë të ndryshme.
Ato mund të kalojnë përmes diskreditimit publik, fushatave digjitale, ndjekjeve gjyqësore, presioneve ekonomike, sulmeve ndaj reputacionit, frikësimeve ose frikës së humbjes së vendit të punës. Por rezultati mund të jetë i njëjtë: t’i bëhet e qartë gazetarit deri ku mund të flasë. Dhe kur një gazetar mëson kufijtë e padukshëm që nuk duhet t’i kalojë, liria e shtypit bëhet një liri e kushtëzuar.
Klodiana Lala and all other journalists should be able to ask all the questions. Klodiana Lala should be able to ask Sali Berisha. She should be able to ask Edi Rama. She should be able to ask SPAK. She should be able to investigate corruption, organized crime, public tenders, financing, justice and political responsibility.
And it must be able to do so without becoming a political adversary. Press freedom is not only valuable when it protects the journalists we value. It is valuable when it protects the question that concerns us.
A democratic politician answers the question. He does not seek to discredit the one who asks the question. And above all: The press is not the secretariat of power. It is one of its counterpowers.
Po ndodh...
Berisha, Rama's "Trojan Horse" for Albanians who don't love him
Nga Indrit Gjyzeli
ide
"RNB-BNB", as a call to end the transition!
Nga Edison Lika
Why has Rama lost power?
Nga Irena Beqiraj
top
receta Alfa
TRENDING 
shërbime
- POLICIA129
- POLICIA RRUGORE126
- URGJENCA112
- ZJARRFIKESJA128