Lajme flash
The people didn't suddenly go crazy, but endured for 35 years!
2026-07-05 15:45:00 / IDE
Hopeless, abandoned, abused, paid as if given alms, insulted in every office, left dressed in used clothes, offered often useless medical drugs, left rain and sun, seeing the prosperous enlightenment of those who tell him every day: We are your servants!, disappointed, when after 35 years the promises have been trampled underfoot, when natural resources are given away, sold, and given away for personal interests, when he is told: Stay there because you don't know, I know! What else is left for the civic conscience, the public opinion, except to be dissatisfied, except to revolt?
I feel a sense of disgust and misery for some analysts, professors, or moralists who openly or indirectly, like hyenas or foxes, act as if they don't understand and essentially formulate the idiotic question: How did the world suddenly revolt?
The fact that for decades they have closed their ears and eyes, but not their mouths, reminds them that popular discontent did not exist, did not grow, and did not become a boiling volcano. Now they pretend to find the causes, while the causes are themselves.
The conscience of public opinion, especially the revolted one, is not formed in a second, neither without reason, nor instigated and kept alive by conspiratorial factors. It is created gradually until it is conceived in a common public opinion.
Without wanting to pretend to be exhaustive, this dissatisfaction that today pours into the squares and streets of the capital, on social networks, in homes and neighborhoods throughout the country, was created slowly and took the place of illusions and utopias that Albania, after the fall of the dictatorship, would now, immediately, automatically become like the whole of Europe!!!
1. Pakënaqësia erdhi dhe u forcua nga vetë realiteti shoqëror që në vend të vërtetonte propagandën, e kundërshtonte hapur atë. Zbrazje demografike, rrënim i shkollimit, degradim i infrastrukturave prodhuese të vendit, mbetje në vend për integrimin evropian, zgjedhje elektorale të manipuluara, klasë politike e vjetëruar dhe që nuk pranonte rrotacionin politik dhe vullnetin qytetar, degradim i kujdesit për shëndetin, papunësi, pra gjithçka e zezë që masa e qytetarëve mban mbi supe.
2. Emigracioni u bë një urë lidhëse e përvojës së jetesës së masave të mëdha të shqiptarëve që jetojnë jashtë vendi, nëpër vende evropiane dhe më gjerë, dhe njerëzve që jetojnë në Shqipëri. Opinioni publik mësoi prej këtej se jeta me dinjitet, liritë qytetare, shteti si shërbyes i qytetarëve, liria e fjalëve, etj., në Evropë nuk janë këto që na ofron në Shqipëri një klasë politike anadalloke.
3. Rrjetet sociale, aq shumë të anatemuara nga ana e propagandës së të gjitha rregjimeve në Shqipëri, të shënjuara me gisht nga lloj lloj skolastikësh injorantë, dëshmuan fuqinë e tyre si mediat e popullit, si kafene universale të popullit, ku ai qan hallet e tij. Pakënaqësia popullore gjen te rrjetet sociale vendin ku u mpiks.
4. Kuvendi i degraduar i Shqipërisë gjithësesi i ka dhënë mundësi opozitës në luftën e saj për pushtet që të kritikojë qeverinë dhe të nxjerrë jo pak në pah korrupsionin dhe gjithçka antipopullore. Kjo nuk i duhet mohuar opozitës, sado që e gjitha kjo ishte një betejë llafesh pa asnjë rol politik praktik. Sikurse e kam thënë, për arsye të ndryshme opozita aktualisht nuk është në Kuvend një faktor politik, por vetëm ligjërues. Ky aspekt ligjerues gjithsesi e ndihmoi ndezjen e pakënaqësive popullore, kurse me vepripmin e vet politik e bllokon atë.
5. Me kodet dhe ligjet antikueshtetuese popullsia ka kuptuar se vota në Shqipëri nuk vlen. Atë që opozita e konsideronte si blerje e votës e zhvleftësonte atë, por çdo blerje ka edhe një shitës, dhe shitja e votës ishte në vetvetye një akt revolte popullore ndaj inflancionit të votës që edhe sot nuk vlen për asgjë. Kurse qeveria e kontrollonh votën, aq sa i duhet, duke zgjedhur edhe ata deputetë opozitarë që dëshiron, me mekanizma që qytetarët i njohin mirë! Kur sistemi politik i ngjan një sistemi të mbyllur atëhere energjitë qytetare do të rrjedhin sidomos jashtë tij, jashtë politikës, në një revoltë dhe pakënaqësi popullore që përfshin në inatin dhe zemërimin e vet të gjithë klasën politike të vendit, madje jo vetëm atë.
6. Dihet se ndërgjegja e pakënaqësisë dhe e revoltës ushqehet te masat sidomos nga skandalet dhe mëkatet e veset e klasave sunduese. Kështu ka qenë dhe kështu vazhdon të jetë. Sado të zbehta dhe të rralla akuzat e SPAK, ato treguan se korrupsioni nuk ishte një artefakt i ligjërimit politik, por një realitet i prekshëm. Milarda lekë të vjedhura, grabitura, keqmenaxhuara. Mos harrojmë se populli sheh se çfarë jete luksoze bëjnë ata që quajnë veten shërbëtorët e tij. Shërbëtori i ka hypur mbi qafë zotërisë dhe i thotë: Pa bëj si kalë! hingëlli duke trokëlluar!, duke e qëlluar me thembra në ije! Rrogat e deputetëve në stratosferë, administrata publike e mbushur me miq, patronazhistë, dhe miltantë, një pjesë e të cilëve edhe euforikë socio-politikë deri në idiotësi. Sherret brenda klasës sunduese politike, akuzat e ndërsjella qeveri - opozitë shpesh kanë qenë se kush ka qenë më vjedhës se tjetri, më i paaftë se tjetri, më plaçkitës votash se tjetri, më dhunues sheshesh dhe njerëzish se tjetri. Kjo histori e gjatë në dy a tri dekada një ditë rrënjosi idenë në popull se këta janë njësoj dhe e ka radikalizuar natyrshëm revoltën dhe opinionin publik të pakënaqur!
Masat e qytetarëve kuptuan se kishin ngelur të braktisura, i kishte braktisur pushteti, politika si e tillë që vetëm tjerr e tjerr në Kuvend e sallone mediash darkave, e ka braktisur nëpunësi.
7. Ah nëpunësi! Pa dëgjojeni qytetarët seç thonë, seç tregojnë me qindra e mijëra raste kur në zyrë të shtetit nuk mbaron dot asnjë punë pa i bërë lajka nëpunësit, pa i thënë : u sa i bukur dhe sa e bukur je, sa e mençme je, pa i premtuar se do t'ja dish për nder për shërbimin që po të bën, për të cilin ti e paguan me taksat e tua, dhe më në fund, më në fund, duke i dhënë në dorë lekun që ai apo ajo ta kërkon me sy, me fjalë, me sjelljen e vet.
8. Revolta dhe opinioni publik i pakënaqur nuk erdhi sepse qytetarët lexuan traktatet teorike të Lokut, Spinozës, Rusoit, por sepse i mësoi jeta, sepse ndihen të braktisur në spitale, në farmaci, në zyra hipotekash ku pronat i merr sipas ligjit që e ka berë vet deputeti, politikani dhe u thotë të tjerëve pastaj : A kam shkel gjë ligjin? Çfarë keni populistë? Një popull i zhveshur nga çdo pronë që akumulohet në duart e atyre që caktohen me vendime politike ose thjesht sepse kanë aftësinë të jenë kukulla për të fshehur pronarin e vërtetë, kthejnë mbarpsht te politikani a administratori një më një lekët që fitojnë gjoja me tenderat.
Hopeless, abandoned, abused, paid as if given alms, insulted in every office, left dressed in used clothes, offered often useless medical drugs, left rain and sun, seeing the prosperous enlightenment of those who tell him every day: We are your servants!, disappointed, when after 35 years the promises have been trampled underfoot, when natural resources are given away, sold, and given away for personal interests, when he is told: Stay there because you don't know, I know! What else is left for the civic conscience, the public opinion, except to be dissatisfied, except to revolt?
Po ndodh...
Rama's government no longer has enough Berisha!
Nga Indrit Gjyzeli
ide
top
Wall Street Journal: Gangsteri që ka futur në telashe dhëndrin e Trump me marrëveshjet në Shqipëri
Eliot Brown, Vladimir Karaj
TRENDING 
shërbime
- POLICIA129
- POLICIA RRUGORE126
- URGJENCA112
- ZJARRFIKESJA128